Wskaźnik starcia zębów wg Smitha i Kinghta

    Starcie patologiczne zębów polega na  nadmiernym ścieraniu tkanek twardych zęba. Prostą  klasyfikacją określająca nasilenie starcia zębów jest klasyfikacja zaproponowana przez Smitha i Kinghta. Nasilenie utraty tkanek zęba określane jest na podstawie badania klinicznego, każdy ząb można przyporządkować do jednego z czterech stopni utraty tkanek:

0 - brak zmian,
1 - powierzchniowe starcie szkliwa,
2 - starcie szkliwa i zębiny do 50 % powierzchni korony zęba,
3 - utrata  powyżej 50% tkanek twardych (szkliwa i zębiny) korony zęba.

Klasyfikacja ubytków próchnicowych Mounta i Hume'a

Klasyfikacja Mounta i Hume'a dzieli ubytki w zależności  od  miejsca występowania i ich głębokości.

Miejsce ubytku:
1 - zagłębienia anatomiczne,
2 - powierzchnie styczne,
3- 1/3 przydziąsłowa korony lub próchnica cementu

Głębokość 
1- próchnica szkliwa i powierzchniowej warstwy zębiny,
2- próchnica sięgająca w głąb zębiny,
3- groźba pęknięcia zęba,
4- ubytek guzka,

Każdemu ubytkowi przyporządkowane są dwie cyfry przedzielone kropką np. 1.2 tj. ubytek  próchnicowy znajdujący się w zagłębieniu anatomicznym zęba sięgający wgłąb zębiny.

Podział zaawansowania próchnicy wg WHO

   Światowa Organizacja zdrowia zaproponowała 4 stopniowy podział zaawansowania ubytków próchnicowych (D-decay), prezentuje się on następująco:

D1- zmiana w szkliwie bez utraty tkanek, odpowiada próchnicy początkowej (caries incipiens, biała plama próchnicowa)

D2- zmiana w obrębie szkliwa z jego minimalnym ubytkiem (próchnica powierzchowna, caries superficialis)

D3- zmiana w zębinie (zajmuje do 2/3 grubości zębiny) z ubytkiem lub bez ubytku tkanek (próchnica średnia, caries media)

D4- zmiana penetrująca w kierunku miazgi, oddzielona od niej cienką warstwą zdrowej zębiny  (sięga powyżej 2/3 grubości zębiny)

Cechy zębów mlecznych

          Człowiek posiada dwa komplety zębów. Jako pierwsze pojawiają się zęby mleczne (w ilości 20) a po nich wyrzynają się zęby stałe (32). Erupcja zębów mlecznych zaczynają się ok. 3 miesiąca życia, wyrzynają się na kształt fontanny - jako pierwsze siekacze dolne przyśrodkowe później siekacze górne przyśrodkowe, górne boczne i dolne boczne.Oba komplety zębów różnią się do siebie, oto kilka cech rozróżniających zęby stałe od  mlecznych:
   
 1. Wielkość i kształt.

    Zarówno korzenie jaki i korony zębów mlecznych są mniejsze niż zębów stałych- mogą to być różnice prawie niezauważalne. Zęby mleczne mają bardziej beczułkowaty kształt (są niższe i szersze) od zębów stałych.


2. Kolor.
    Zęby mleczne mają szaroniebieski odcień bieli, stałe natomiast mają kolor zbliżony do białożółtego.


3. Szczegóły budowy:
    Obręcz zęba czyli wałek szkliwny otaczający koronę zęba na granicy korzenia z koroną jest cechą charakterystyczną zębów mlecznych. Komora zęba jest proporcjonalnie większa w zębach mlecznych przez co łatwiej uszkodzić miazgę. Kanały korzeniowe zębów mlecznych są szersze.


4. Rodzaje zębów.
    W uzębieniu mlecznym brak przedtrzonowców, ich miejsce zajmują trzonowce.